Waarom mogen fotografen niet langer dan drie nummers fotograferen op de grote popfestivals? Een aantal jaren geleden begreep ik dat nog wel. Aangezien “stage-diving” en “crowd-surfing” toen nog toegestaan was moesten de mensen van security goed opletten dat niemand uit het publiek zomaar in de frontstage (gebied tussen podium en publiek, afgescheiden door dranghekken) kukelde. Iedereen begrijpt hiermee dus hoe belangrijk hun job eigenlijk was en nog steeds is. Die security mensen hadden de ruimte nodig om publiek op te vangen en via de zijkanten weer af te voeren. Dat gebeurt nu ook nog wel met een enkeling die zich niet aan de regels houdt maar vooral met mensen die onwel worden.
Ondanks dat “stage-diving” en “crowd-surfing” al een aantal jaren verboden is op popconcerten worden dezelfde regels voor fotografen nog steeds gehandhaafd. Maar ik weet uit eigen ervaring dat het niet meer zo hectisch is als toen. Ik weet ook dat fotografen zich netjes aan de regels van de security houden (en zo niet, dat ze daarvoor na een waarschuwing, bij herhaling, uitgezet kunnen worden). Het lijkt mij dus geen probleem om fotografen gedurende het hele concert toegang te geven tot de frontstage. Beter nog, het aantal fotografen zal zich over het betreffend optreden spreiden! Hierdoor kan security gewoon hun werk doen en fotografen ook. Want laten we eerlijk zijn, als alle fotografen gedurende drie nummers hun foto’s moeten maken, is de kans dat ze allemaal zo’n beetje dezelfde foto’s maken wel heel erg groot. Ik weet uit ervaring dat de beste foto’s niet gemaakt worden tijdens het begin van het concert. Dat is ook logisch want de sfeer moet er nog inkomen. En voor de managers, platen-maatschappijen en festival organisatoren die zich zorgen maken over het image van hun bands of het festival, zou ik zeggen doe dat niet! Eerbiedig de persvrijheid en laat zien wat er gebeurt. Zorg voor een goede organisatie en je hoeft je nergens zorgen om te maken. Of niet soms?