Straatbeeld met kinderen in Zaria (Nigeria) 11 april 2006

Maandag 10-4-2006, start van de rondreis: old city Zaria.

Vandaag gingen we op reis. De ochtend begon al opwekkend toen Dauda en Edmund (het personeel) begonnen te lachen toen ze van onze plannen hoorden. We gaan met het openbaar vervoer eerst naar Zaria in het noorden en dan dinsdag naar Jos in het oosten om woensdag weer hier terug te keren. Nu klinkt openbaar heel stoer (hier betekend dat opeengeperst zitten in een auto of busje, waarin minstens twee keer zoveel personen schijnen te kunnen dan bij ons). Maar wij verkiezen de luxere en minder stoere versie, het zelf huren van een auto (nou ja auto vaak roestbakken op wielen) met chauffeur voor onszelf die ons naar de plaats van bestemming brengt. Altijd nog veel goedkoper dan de NS.

Zeker de tocht van dinsdag van Zaria naar Jos wekte bezorgde blikken op, de weg schijnt erg slecht te zijn met veel politiecontrole (en dat is niet vergelijkbaar met Nederland). Gevraagd wordt of er iemand meegaat, men vreest dat wij het niet gaan redden, ze zien ons alleen rondrijden met Bart’s chauffeur of Emmy. Voor diegenen die zich nu zorgen gaan maken, we zijn ondertussen terug van onze rondreis en we hebben het overleefd.

De reis naar Zaria ging prima, Sunday hielp ons op weg bij het motorparc (waar de auto’s en busjes staan). Na ruim een uur waren we in Zaria. Na een Afrikaanse lunch met Ihab, onze gastheer regelt hij dat we de old city, het (zeer) oude gedeelte van Zaria, kunnen bezoeken. Zaria is een oude handelsstad van eeuwen terug, waar de Arabieren doorheen trokken met hun karavanen. De oude stad bestaat vooral uit huizen van leem. We worden geinviteerd door de Emir voor de volgende dag (hij had ons bezoek verwacht, maar we waren wat laat). We hebben dit aanbod aangeslagen, maar bekeken wel zijn paleis van binnen. Volgens Bart en Emmy kan dat afslaan niet, het is een hele eer als je bij hem wordt uitgenodigd, daarbij schijnt het een hele ontwikkelde en slimme man te zijn. Het zij zo, ons programma voor dinsdag zit helemaal vol. In the old city worden we af en toe met grote ogen bekeken. Met name aan het einde hadden we een hele grote groep kinderen om ons heen verzamelt die allemaal bij John op de foto wilden.

Na deze tocht krijgen we bij Ihab thuis een uitgebreide Afrikaanse maaltijd. Helaas was er lamsvlees gebruikt dat niet echt lekker ruikt. Maar behalve het vlees was de rest lekker.