Twee jongens spelen voetbal op straat, Nigeria, Kaduna 9 april 2006

Naar de kerk op zondag, 9-4-2006.


Edmond, een van de medewerkers in het huis, had beloofd ons mee te nemen naar de kerk. Niet dat wij nou zulke gelovigen zijn maar we wilden wel eens kerkdienst meemaken in Afrika. Edmond is een zeer gelovige christen die in het kerkkoor meezingt.

Eenmaal plaatsgenomen in de kerkbank bleek toch heel duidelijk dat wij de enige witte mensen in de kerk waren. De voorganger begon in plaats van Haussa Engels te spreken en begroete ons.

Even later werd ons een microfoon onder de neus geschoven en moesten we vertellen wie we zijn en waar we vandaan komen. Genant eigenlijk, maar vanaf nu werd de hele kerkdienst in zowel Engels als Haussa gedaan.

Een dienst die normaal een uurtje zou duren werd nu twee en een half uur. Pfffffff.. dat duurt wel heel erg lang. De kerkdienst was ook niet echt spectaculair en swingend met uitzondering van die paar momenten dat het vrouwenkoor in Haussa begon te zingen. Na afloop moesten we ook nog even in het kantoor van de voorganger en consorten komen om samen met hen op de foto te gaan.

Terug bij Bart en Emmy wordt besloten een lunch te nuttigen in het French Cafe alwaar ook afscheid wordt genomen van de Amerikaanse delegatie. S’avonds gaan we naar een tuinfeestje van de Franse Eric. Hij is de commerciëel directeur van de Peugotfabriek in Nigeria. Heel wat bobo’s en vooral Fransprekende mensen tonen hun aanwezigheid. Eric is zo trots als een aap omdat zijn drie kinderen nu voor de eerste keer een weekje bij hem in Nigeria zijn. Na een heerlijke barbeque met couscous en de nodige drankjes houden we het hier weer voor gezien.