Rustige zaterdagochtend, 8-4-2006.

Kwart voor zeven besluiten we op te staan deze ochtend. Het is echt ongelofelijk hoe vroeg je (met name John) hier wakker wordt. Waarschijnlijk heeft dat te maken met het feit dat we om 11 uur naar bed gingen. Maar het is ook verstandig om zo vroeg op te staan omdat het dan heerlijk koel is. 26 graden in de schaduw is hier koel. De Nigerianen dragen dan truien en wollen mutsen. Want stel je voor dat ze onderkoeld raken.
We hebben niets gepland voor vandaag. Bart (Emmy’s man) komt rond 11 uur terug uit Ghana. Hij neemt een delegatie Amerikanen mee die Emmy’s project moeten goedkeuren. We moeten dus extra aardig zijn. Maar dat zijn we altijd, dus dat zal geen probleem zijn. Er is een schoenenpoetser langs gekomen. Geduldig poets deze man, die normaal de schoenen poets bij de moskee, een stuk of dertig paar schoenen. Het is fijn dat hij ook de onze doet. Dan zien we er tenminsste goed uit voor die delegatie ;-)
Terwijl de geelkoppige hagedissen mieren onder de tafel uit snoepen zitten wij aan een tafeltje water te lurken. We plassen te weinig en moeten dus meer drinken.
Terwijl ik (John) hier aan de weblog zit te schrijven loopt Anne-Marie vragen van Emmy te beantwoorden en foto’s te maken rond het huis. Emmy is nog bezig met de laatste hand te leggen aan het voorstel voor de Amerikanen. Anne-Marie heeft haar de afgelopen dagen goed geholpen met dit voorstel. De wind waait lekker hard nu het al warmer wordt en in de schaduw is het dus heerlijk vertoeven.