Vandaag staat een trip naar Kano, een oude hausastad in het Noorden gepland samen met Emmy. Kano is streng islamitisch, hier geldt de Sharia, het islamitische recht. Het is ongeveer 3 uur rijden. Maar nu is de reis comfortabeler dan de afgelopen dagen. Aliyu de chauffeur van Bart rijdt en de auto heeft airco. In Kano overnachten we bij Libanese vrienden van Emmy waar we ook lunchen. Daarna leidt Lena, een van de dochters ons rond. We gaan als ware toeristen naar de dye pitten, waar ze stof verven in enorm diepe putten, en dan alleen indigo. Daar krijgen we een rondleiding. Daarna gaan we naar de Kurmi markt die hier al eeuwen oud is, een waar doolhof. Dan nog naar Dala waar we een mooi uitzicht hebben over de miljoenenstad Kano. Op de terugweg ontmoeten we nog een mooie dame die een project voor vrouwen met gynaecologische fistels (verbindingen tussen vagina en blaas of darm, ontstaan na een bevalling) coördineert De Cofoundation gaat waarschijnlijk dit project ondersteunen op verzoek van een nederlandse organisatie. Nog even naar de meest luxe winkel van de stad om cadeautjes te kopen voor Bartje en Tom die binnenkort vier worden. In Kaduna is hier niet veel voor te krijgen. De avond brengen we door bij Lena thuis met een heerlijke libanese maaltijd en daarna koffie, gebakjes en waterpijp op het terras. Het is in Kano, wat dichterbij de Sahara ligt, nog warmer dan in Kaduna, ruim boven de 40 graden. Toch is het goed vol te houden, doordat het er erg droog is. Zolang je maar goed drinkt.

Voorlaatste dag, Zaterdag, 15-4-06

We zijn gisteren nergens meer naar toe gegaan. Bart en Emmy kregen bezoek van een collega die moslim is. Dus hielden we ons in wat betreft de alcohol en dronken na het vertrek van die goede man alsnog een glaasje!

Vandaag zijn we naar de Markt gegaan in Kaduna. We moesten nog een paar dingen kopen en Anne-Marie was er nog niet geweest. Dus achter op de brommertjes naar ‘Central Market’! Tijdens de inkopen op deze drukke markt kun je goed lachen met de Nigerianen. Ze houden erg van humor en zelfspot.

Daarna zijn we met Edmond gaan lunchen bij de Cooking pot. Echt Nigeriaans eten en erg lekker. Vervolgens moesten we weer met de brommertjes ervandoor richting station Roundabout en tussendoor nog wat geld wisselen. Daar stapten we weer in een busje om Ruth (de Nanny) te ontmoeten die ons weer zou meenemen naar haar huis. Eerst stopten we bij het oude huis waar de familie van Ruth eerst woonde.

Hier in deze toch uitermate armoedige situatie werden we ontzettend leuk onthaald door de medebewoners op het het compound. Vervolgens weer op de brommertjes richting hun nieuwe huis. Inderdaad een verbetering maar naar onze maatstaven nog behoorlijk armoedig. In ieder geval geen open riolering en een een stenen huis met binnenplaats en stromend water.

In de tussentijd gaat onze strijd met de hitte voort. Het is ondertussen al dagen meer dan 40 graden en super droog. Hierdoor droog je heel snel uit. Maar eigenlijk is de gedachte dat we morgen weer inpakken en maandag morgen in Nederland arriveren in de kou, niet meteen de meest prettige. In die twee weken heeft geen enkel wolkje de kop opgestoken en weet je gewoon dat het weer morgen weer hetzelfde is. Warm en droog. Heerlijk toch?