Woensdag 12-4-06

Na een rustige en koele nacht, lekker geslapen op een waterbed (jaja in Nigeria) en ontbijt met echte koffie (de eerste sinds alle oplos nescafe) op het terras, nemen we afscheid van Dini en Jaap.

Jos is erg aangenaam het is er iets minder warm en een lekker koel briesje, dus goed vertoeven. We gaan eerst met Helena mee naar haar universiteit, dit op verzoek van Bart. De Cofoundation betaald haar studie, maar haar studiecoordinator schijnt dat niet echt te geloven. Dus vertegenwoordigen we met onze blanke gezichten de Cofoundation.

Hoewel we de indruk hebben dat men in Jos wat meer aan blanken gewend is dan in Kaduna en Zaria opent een blanke huid helaas toch veel deuren. Na enige wachttijd (hoe kan het anders hier) ontmoeten we de man en hebben we onze taak voor vandaag weer gedaan: hij lijkt overtuigd..

Helena leidt ons verder nog rond in Jos, we gaan naar het museum. Na de lunch vertrekken we voor de lange rit van meer dan 3 uur richting Kaduna. Helena brengt ons naar het motorpark waar we een goede auto vinden (hij was al vol met andere klanten maar die werden er prompt uit gegooid toen wij verschenen. Hoewel we ons schuldig voelden gaan we toch met deze auto, een van de weinige goede, op weg. Met de chauffeur hadden we al tijdens het onderhandelen afgesproken dat we wilden dat hij rustig deed, wij betalen we dan een goede prijs. De chauffeur reed inderdaad goed.

De zuidelijke route die we namen was erg mooi. Toch werd het nog een spannende rit. Onderweg stopte de politie ons voor controle (zoals veel anderen). De chauffeur gaf de politie 30 naira (ongeveer 20 cent) maar de politieman had al veel geld geroken en was hier niet tevreden mee. Hij dreigde de chauffeur in de politiecel te stoppen, omdat die hem probeerde om te kopen, wat een misdaad was. Maar wij konden het probleem oplossen door 20.000 naira (=meer dan 100 euro) te betalen (over omkopen gesproken). Wij waren dit echter niet van plan, wij hadden niets gedaan. Dus we bleven geduldig en deden of we er niets van begrepen. De politieman liet ons nog zo’n 20 minuten wachten. Toen kreeg de chauffeur zijn rijbewijs terug (hij zij 1000 naira te hebben betaald) en konden we verder. Ondertussen hadden we dus wel vertraging dus we reden snel verder want we wilden voor donker (rond half zeven) in Kaduna zijn.

Het is niet veilig om in het donker buiten de stad te rijden, vooral de politite en rovers (ook vaak politie) zijn niet te vertrouwen. Gelukkig haalden we dit ook, de politiecontroles die we nog tegen kwamen onderweg lieten ons doorgaan. Emmy begon zich al zorgen te maken en was duidelijk opgelucht toen we er waren. Dadau de kok had, zoals beloofd, een lekkere Nigeriaanse maaltijd voor ons gemaakt en liet ons zien hoe je yam (een soort knol) klaar maakt en stampt. Verder een rustige avond.