Oud gevangene leidt ons rond op Robbeneiland

Robbeneiland

We wilden graag naar Robbeneiland, maar de vorige keer waren er geen kaartjes te krijgen. We hadden daarom voor vandaag geboekt. Robbeneiland is een eiland met een lange geschiedenis van onderdrukking en gevangenschap. Al in de koloniale tijd werden leiders van stammen die niet wilden meewerken met de kolonisten hier gevangen gezet. Ook werd het in het verleden lang gebruikt om mensen met lepra te isoleren en af te zonderen. Zelfs in die tijd al gescheiden naar geslacht en ras. Tijdens de apartheidtijd werd het beroemd omdat Nelson Mandela en zijn kameraden hier jaren gevangen zaten als politieke gevangenen.

Er zaten op het eiland alleen mannen en alleen zwarten en kleuringen. Blanken werden elders ondergebracht. Maar Robbeneiland is eigenlijk ook waar de strijd tegen het apartheidsbeleid vorm kreeg en de eerste stappen van de democratie werden gezet. Doordat de leiders van de verschillende anti-apartheidsbewegingen hier samen zaten konden zij al voorbespreken hoe ze de democratie zagen als apartheid zou worden afgeschaft. Toen al werd besloten dat echte democratie belangrijk is, waar alle ieder mens gelijke rechten heeft.

Na een boottocht van een half uur werden we op het eiland rondgereden in bussen met gids. Bij alle belangrijke plaatsen werd gestopt. De verhalen van de gidsen vond ik er erg indrukwekkend, mede door de persoonlijke ervaringen die er in werden gemengd. Daarna kregen we een rondleiding door de gevangenis, waar we onder andere de cel van Nelson Mandela zagen, erg klein.

Ongelooflijk dat iemand na jaren in zo’n situatie geleefd te hebben toch nog zo krachtig was dat hij de president van dit land kon worden. En bovenal dat hij zo’n vredelievend charismatisch persoon is gebleven, die vergeving belangrijker vond dan haat. Iets wat de gids vertelde maakte veel indruk. Zelfs hier was apartheid uitgebreid doorgevoerd, de kleuringen kregen van alle voedsel meer dan de zwarten. En de zwarten kregen geen brood. Onze gids, zelf een ex-politiek gevangene van het eiland, gaf aan dat ze daar met hun hoofd niet bij konden. De blanken, die er zo prat op gaan dat ze christelijk zijn (overal in dit land zie je in elke stad meerdere, vooral nederlands gereformeerde en hervormde kerken), en die zelf bidden “geef ons ons dagelijks brood” onthielden hun gevangenen het dagelijks brood. Hoe onmenselijk kun je zijn. Een erg indrukwekkende tocht. Als je ooit naar Kaapstad gaat, ga dan naar Robbeneiland.

En we hadden geluk, de boot waarmee we gekomen waren was kapot, hierdoor moest er een andere boot komen. Dit zou anderhalf uur duren (wat het ook duurde). Dit gaf ons de tijd om nog wat op het eiland rond te wandelen en te kijken. (een geluk bij een ongeluk) De terugtoch was ook geweldig, op een kleinere boot. Je konden golven goed voelen, je kon Kaapstad mooi zien liggen, met de tafelberg, lionshead etc. En we hebben zelfs nog dolfijnen gezien onderweg. Maar na deze lange tocht waren we ‘s avonds ook doodop. Vooral John had het helemaal gehad, na een avond stappen, vroeg op en een dag op zee en met veel indrukken. Dus na een pizza een rustige avond.